 |
 |
|
| |
|
|
|
| Dag
10 |
Maandag 10 november 2008 |
Monday
November 10 2008 |
Day
10 |
| |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
| |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
| |
|
|
|
| De gids vertelde dat er drie
bevolkingsgroepen zijn in Bhutan, Bhutanen, Tibetanen en Nepali. De
Tibetanen leven volgens de regels en de godsdienst van Bhutan en zijn
daardoor niet te van hen te onderscheiden. In Bhutan wordt veel fruit
gekweekt en dit wordt geëxporteerd, verder wordt er rijst en aardappels
verbouwd. Vlak over de grens zie je veel Indiase mensen, zij werken
graag in Bhutan, bijvoorbeeld aan de weg, omdat ze in Bhutan bijna 3x
zoveel verdienen als in India. |
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
 |
De weg is bijzonder slecht,
soms afgrond aan beide kanten en meestal zeer stijl, ik heb niet veel
gekeken, want de bus ging vaak vlak langs de afgrond die is heel diep.
Onderweg passeerden we verschillende dorpjes, zoals Gedu, Chukha,
Chinakothi. We gebruikten de lunch halverwege in Banagu restaurant, de
lunch stond klaar en het was snel geregeld, er was genoeg keus en het
was lekker. De gids had ook een klein schaaltje van het nationale
gerecht laten klaarmaken, chili’s met kaas, heel erg scherp. We zien ook
de Kharbandi Goemba, een tempel gebouwd in 1967. Er ontstond ook nog een
oponthoud doordat er handmatig asfalt werd gemaakt, er ontstond direct
een verkeerschaos, auto’s wel 3 rijen dik en het heeft wel een half uur
geduurd voordat we weer verder konden. |
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
Onderweg vallen de huizen op in de bouwstijl die typerend is voor
Bhutan. Ook zagen we mensen die in de nationale klederdracht liepen,
voornamelijk mannen die de gho dragen, een jurk tot op de knie die
kunstig geplooid wordt en op z’n plaats gehouden wordt door een geweven
riem de kera. Aan de mouwen zitten grote witte omslagen. Er worden
kniekousen en leren schoenen bij gedragen, In de winter wordt er nog een
soort legging bijgedragen, anders is het wel heel erg koud. De voorkant,
boven de taille, die schuin over elkaar valt vormt een soort buidel,
waar alles in verdwijnt, geld, telefoon, alles. |
 |
Er zijn veel verschillende patronen voor de gho.
Deze dracht is verplicht voor iedereen die naar school gaat of in een
openbare functie werkzaam is. Tijdens bezoeken aan een Dzong is de gids
verplicht een extra sjaal om te knopen, de Kabney, de kleur laat zien
tot welke beroepsgroep men hoort, de witte is voor het gewone volk. De
sjaal moet op de juiste manier geknoopt zijn. De vrouwen dragen de kira,
een lange rechthoekige geweven doek die om het lichaam wordt gewonden
over een zijde blouse de wonju, en wordt vastgezet op de schouder en in
de taille bijeengehouden wordt door een soort riem van zilver of van
stof. Over het geheel wordt een kort open jasje gedragen de toego. De
kira kan gemaakt zijn van katoen of zijde. Voor de doordeweekse dag
wordt een eenvoudige kira gedragen. |
 |
| We kwamen om 17.45 uur aan in
het Hotel, waar we weer werden ontvangen met thee en koekjes. Het hotel
ligt 5 km buiten Paro. Dit waren ook weer huisjes, maar deze keer was
het er wel warm en er was een behoorlijke badkamer met een klein zitbad.
Het diner zou oorspronkelijk in een lokaal restaurant in de stad zijn,
maar omdat we zo laat aankwamen aten we in het restaurant van het hotel.
Hier viel het licht ook uit, maar ook hier waren kaarsen en lucifers.
Tijdens het diner viel het licht nog een keer uit, maar er stonden
kaarsen op tafel en alles ging gewoon door. Het eten was goed. |
 |
 |
 |
 |
| |
|
|
|
|
Ga naar de vorige pagina |
|
|
Ga naar de volgend pagina |
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)