)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Bij een van de zandsteenbruggen zat een Jordaniër
met een paar kamelen en een hond, altijd leuk voor een paar foto’s. We
waren goed op tijd om de zonsondergang te zien, boven op een grote rots,
de chauffeurs en begeleiders hadden beneden een vuurtje gestookt met
brandbare takken die ze al eerder bij elkaar gezocht hadden. Op dit vuur
werd water gekookt voor de thee. Een van de begeleiders was ook naar
boven gelopen en liep vlak langs de rand en rende later op blote
voeten(!!) de berg weer af, onvoorstelbaar. Een beetje macho waren die
jongens wel.
De zonsondergang in de woestijn is en blijft nog steeds een
indrukwekkend verschijnsel
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Na de zonsondergang terug naar het kamp waar we volgens Ghalib om 19.45 zouden eten. Dit liep uit tot 21.00 uur. Hoe het eten bereid wordt is heel bijzonder. Ze koken het “onder de grond”. Ze stapelen op een soort etagiaire vlees, groenten, kip en aardappels, vervolgens wordt het in een groot vat gezet. Onderin het gat waar het vat ingezet wordt ligt gloeiende houtskool, daarop wordt het vat geplaatst, de deksel wordt erop gedaan en het geheel wordt afgedekt met een deken en daarna met zand. Het stooft z’n 3 tot 3˝ uur. Het smaakte heel erg goed. Na het eten was er een kampvuur en werd er muziek gemaakt. Omdat we toch wel heel moe waren, zijn we niet al te laat naar onze tent gegaan. Er was van tevoren gezegd dat het ’s nachts koud kon worden, ik dacht dat een jogging pak over mijn pyjama, de lakenzak en een stukje deken wel genoeg zouden zijn, maar dat was een illusie.
Midden in de nacht lag ik te klapperen van de kou. Marius had de deken helemaal naar zich toe getrokken, mijn pogingen om de deken weer wat naar mijn kant te trekken liepen op niets uit omdat hij de deken steeds weer terugtrok. Op de tast op zoek gegaan naar wat warms en vond de trui van Marius, dat scheelde al iets. Op het moment dat hij even de tent uitmoest om naar het toilet te gaan heb ik snel het bed wat gereorganiseerd, zodat ik ook wat dek had. Al met al was het een heel onrustige nacht en het was weer eens bewezen, wij zijn echt geen kampeerders.
)
)